Monday, 28 July 2008

To the one I love : ก็แค่การทำเพื่อใครสักคนที่เรารัก

Rating:★★★★
Category:Movies
Genre: Drama
น้องชายที่แอบไปพบชายคนรักของพี่สาว เพื่อขอร้องให้เลิกยุ่งเกี่ยวกับพี่สาวของเขา เมื่อรู้ว่าชายคนนั้นมีโอกาสตาบอด คงมีน้องคนไหนที่จะทนเห็นพี่สาวคนเดียวของเขา เอาชีวิตไปผูกกับผู้ชายที่ดูจะไร้อนาคตแบบนี้
“ผมไม่อยากให้พี่ ไม่อยากให้พ่อต้องเสียใจ”
และน้องชายคนเดียวกันนี้ ที่ออกโรงปกป้องพี่สาว เมื่อคนเป็นพ่อไม่เห็นด้วยกับความรักครั้งนี้ของคนเป็นลูก
ที่เด็กหนุ่มทำไปทั้งหมด... ก็แค่การทำเพื่อใครสักคนที่เขารัก

พ่อที่ยอมละแล้วซึ่งศักดิ์ศรี คุกเข่าต่อหน้าชายคนรักของลูกที่เพิ่งเลิกรากันไป คำร้องวอนขอคำแล้วคำเล่า การโค้งคำนับครั้งแล้วคำเล่า สมุดเงินฝากกับเงินที่เพียรเก็บมาทั้งชีวิต แลกกับการที่ให้คนหนุ่มคนนั้นหวนกลับมาเคียงคู่กับลูกสาวอีกครั้ง
ที่ชายชราทำไปทั้งหมด... ก็แค่การทำเพื่อใครสักคนที่เขารัก

แม่ที่แทบไม่เคยไม่ไหนไกลเกินกว่าจังหวัดบ้านเกิดตัวเอง ยอมเดินทางไกลข้ามจังหวัด ด้วยความหวังเล็กๆ ที่ยังเรืองรอง
“ใช้ตาฉันเปลี่ยนให้เขาได้ไหมคะ” คำถามสั้นๆ ที่มีต่อหมอเจ้าของไข้ลูกชาย ถึงแม้จะพอรู้คำตอบดีแก่ใจ แต่มันคงเป็นวิธีการเดียวที่เธอจะทำเพื่อลูกชายของเธอ
ที่หญิงชราทำไปทั้งหมด... ก็แค่การทำเพื่อใครสักคนที่เขารัก

หญิงสาวที่ยอมหันเหเส้นทางที่เธอเลือกเดิน ทั้งๆ ที่เธอเพิ่งรู้ใจตัวเองว่า ชีวิตเธอต้องการจะทำอะไร แต่หากเส้นทางที่เธอใฝ่ฝันนั้น ทำให้เธอไม่สามารถเดินเคียงคู่ไปกับชายคนรักได้ เธอก็ยินดีที่จะเบนเข็มออกจากเส้นทางนั้น
ที่หญิงสาวทำไปทั้งหมด... ก็แค่การทำเพื่อใครสักคนที่เธอรัก

เด็กน้อยที่เลือกเก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ในใจ ไม่บอกมันออกไปให้เด็กสาวร่วมโรงพยาบาลรับรู้ ทั้งๆ ที่เด็กสาวคนนั้นก็ดูมีทีท่าตอบรับ
“ผมบอกเขาไม่ได้หรอกฮะ เพราะถ้าผมบอกไป แล้ววันหนึ่งผมไม่อยู่ เขาจะเป็นไง”
สุดท้ายเด็กชายเลือกที่จะให้ความรู้สึกนี้ตายไปพร้อมตัวเอง
ที่เด็กชายทำไปทั้งหมด... ก็แค่การทำเพื่อใครสักคนที่เขารัก

การบอกเลิก การเลือกที่จะเดินจากมา เป็นวิธีที่ชายหนุ่มเลือกที่จะเป็นบทสรุปกับความรักของตน
ไร้อาชีพ ตากำลังจะมองไม่เห็น คือสภาพที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเขา แล้วด้วยสภาพอย่างนี้น่ะเหรอ ที่จะให้เขารับหญิงสาวที่เขารักมาใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน
“ไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่รักไม่ได้ต่างหาก”
ถ้าความรักของเขาจะเป็นอ้อมแขนที่มีหนามแหลม ที่จะบีบรัด เกี่ยวแทงให้หญิงคนรักต้องเจ็บปวด เขาเลือกที่จะคลายอ้อมแขนนั้น ปล่อยมือจากเธอเสียดีกว่า
และที่ชายหนุ่มทำไปทั้งหมด... ก็แค่การทำเพื่อใครสักคนที่เขารัก


Thursday, 17 July 2008

แอบอู้.. ไปถ่ายรูป


ทีมงานบูธ ฅ.คน รู้สึกรูปเซ็ตนี้ล่ะมั้งที่รวมตัวได้เกือบครบสุด

ภาพจากงาน 6 ปี ทีวีบูรพา หามุมดูดีไม่ค่อยได้ เลยขอเอาฮาเข้าว่า

Thursday, 3 July 2008

ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า...

กดตังค์มาสามพัน
รู้ตัวอีกที...
เหลือแค่เศษที่เหลือจากการซื้อกระดาษ
แบงก์พันสองใบที่เหลือ
หาย...
หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า
ทำใจ...

 

แม่โทร.มาหา
บอก หมอให้ควักตาข้างนึงของทาโร่ออก
กันการติดเชื้อในกระแสเลือด
แน่นอน...
ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า

ทำใจ

ทำใจ

ทำใจ

และ

เสียใจ

เสียใจ

เสียใจ

Tuesday, 1 July 2008

ยังตลกได้อีก : my boss, my hero

Rating:★★★★★
Category:Movies
Genre: Comedy
ฮา
ฮา
ฮา
คือคำจำกัดความของซีรีส์เรื่องนี้
และแน่นอน... ซีรีส์ญี่ปุ่นไม่ว่าจะอารมณ์ มักแฝงข้อคิด
หรือพูดง่ายๆ ว่า มีสาระด้วยนั่นเอง

ชายหนุ่มวัย 27 จากตระกูลยากูซ่า

ภาคกลางคืนเป็นเจ้าพ่อมาดเท่ เดินตรวจตราร้านในสังกัด
พร้อมลูกน้องอีกหนึ่งโขยงใหญ่

ภาคกลางวัน
เป็นเด็กนักเรียน ม.ปลาย วัย 17
ที่หน้าแก่ ตัวยักษ์ ล้ำหน้าเพือนร่วมชั้น

สมองไม่ดี
บวกลบเลขไม่เก่ง
เขียนชื่อตัวเองไม่ถูก
ดีเด่นเรื่องการต่อยตี
ใสซื่อกับเรื่องความรัก
ไม่รักที่จะเรียนรู้
เรียกได้ว่าเป็นคำจำกัดความของยากูช่าคนนี้

และแน่นอน... ด้วยลักษณะพิเศษเยี่ยงนี้
การมาใช้ชีวิตนักเรียน ม.ปลาย ร่วมกับเพื่อนร่วมชั้นอีก 24 ชีวิต จึงไม่ได้ง่าย

ชีวิตที่มีแต่ลูกน้องรุมล้อม
ไม่มีมิตรแท้ในวงการเจ้าพ่อ
ได้มาเรียนรู้ที่จะรับมิตรภาพจากเพื่อนแท้

ชีวิตที่จะเพียงกระดิกนิ้ว
ก็มีสาวๆ วิ่งเข้าหา
แต่กลับมาใจเต้นตึกๆ กับเด็กสาวตัวเล็กๆ คนหนึ่ง

ชีวิตที่อะไรที่ยากเกินจะทำ จะเรียนรู้
ก็แค่วิ่งหนี ปล่อยมือจากมัน ก็จบ
ต้องมาสู้ฟัดกับมันสักตั้ง... และแน่นอน สำเร็จบ้าง ไม่สำเร็จบ้าง
แต่ผลของมัน... หวานชื่นเสมอ

โอ๊ะ... ว่าแล้วก็ไปดูต่อให้จบดีกว่า

ปัจฉิมลิขิตที่หนึ่ง แม่น้องสาวหน้าแฉล้มแห่ง KOIZORA ก็แสดงเรื่องนี้ด้วยนะ
ปัจฉิมลิขิตที่สอง เรื่องนี้มีเวอร์ชั่นเกาหลีด้วย แต่เป็นหนังใหญ่ ไม่รู้เหมือนกันว่าชาติไหนผลิตขึ้นมาก่อน จำรายละเอียดเวอร์ชั่นเกาหลีมิค่อยได้ แต่แน่นอน.. เอะอะอะไรก็ตบหัวๆ ใช้ความรุนแรงกับผู้หญิง (จนเหมือนเป็นเรื่องในหนังเกาหลีตลกๆ ทั่วไป) มีให้เห็นในเวอร์ชั่เกาหลี
ปัจฉิมลิขิตที่สาม กับการแสดงของ โทโมยะ นางาเสะ บอกได้แค่ว่า... แหม... ทำไปได้ และซากุระอะไรสักอย่าง หน้าหวานเกินชายมาก

Saturday, 7 June 2008

ยังอยากรู้ : Muey Scrubb Feat. scrubbies




ยังอยากรู้ เวอร์ชั่นพี่เมื่อย
จากงานมีตติ้งของบอร์ดสครับบ์แบนด์
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2551 / Overtone RCA

scrubbband and i




เป็นครั้งแรกในรอบหลายๆๆๆๆ เดือน ที่ได้ดูวงนี้เล่นสดแบบเต็มวง
เป็นครั้งแรกในรอบหลายๆๆๆๆ เดือน ที่ได้ใกล้ชิดขนาดนี้
เป็นครั้งแรกในรอบหลายๆๆๆๆ เดือน ที่ได้มีความสุขแบบเต็มที่กับเพลงของสครับบ์

Saturday, 24 May 2008

ทาโร่... หมาลำโพง




บางคนเรียกมันว่าเพื่อน
บางคนสถาปนาใหเป็นลูก
ขณะที่บางคนรักมันเหมือนพี่น้อง

สำหรับ... ทาโร่เป็นเหมือนลูกชายค่ะ

ทาโร่มาอยู่กับเราเมื่อมิถุนายน ปี 2547
ตอนนั้นตัวกระเปี๊ยกเดียว มีวี่แววว่าจะไม่รอด
เพราะตอนนั้นท้องเสียอยู่หลายวัน
ด้วยความอึด ทาโร่ก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาได้

ช่วงที่พ่อเสีย ก็ได้ทาโร่นี่แหละอยู่เป็นเพื่อนแม่ (คุณยายของทาโร่)
สร้างความปวดหัวให้แม่บ้าง สร้างความอุ่นใจให้แม่ในวันที่ฝนตก ไฟดับ ว่าอย่างน้อยแม่ยังมีสิ่งมีชีวิตอีกตัวนึงอยู่ข้าง

เกิดวิกฤตกับชีวิตทาโร่อีกหน
จู่ๆ ตาข้างขวาก็อักเสบโดยไม่ทราบสาเหตุ
ตาปิด ตัวร้อน เล่นเอาต้องเช็ดตัวให้ตลอดคืน
แล้วทาโร่ก็ผ่านวิกฤตมาได้อีกหน
พร้อมกับได้เม็ดนูนๆ ขึ้นมาที่กระจกตา

คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก
คนกับหมาคงรู้สึกไม่ต่างกัน
ทาโร่ต้องย้ายตามยาย (แม่เรา) ไปพนมสารคาม
หมาที่เคยนอนหนุนหมอนใบเดียวกันกับเรา นอนแย่งผ้าห่มเราบ้าง แม่บ้าง ในวันที่อากาศเย็น
โดนอัปเปหิให้นอนนอกบ้าน
กลับมาบ้านคลอง 11 ก็ได้แต่นั่งมองจากประตู ส่งเสียงหงิงๆ
บ้านเป็นที่ที่ทาโร่เข้าไม่ได้แล้ว
อาการกระดี๊กระด๊าเป็นหมากินยาบ้า ค่อยๆ หายไป
หลังๆ มานี้ทาโร่ไม่ร่าเริงเต็มที่เหมือนกัน

วิกฤตครั้งใหญ่เกิดกับทาโร่อีกหน
แม่บอกว่า คืนนั้นมาร้องหงิงๆ เสียงดังหน้าประตู
แม่ออกไปดู ตาข้างซ้ายปิด และบวม
ดึกดื่นทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่าการกรอกยาแก้ปวดให้มัน
พร้อมกับคำปลอบใจ

ตาดำบุ๋มลึกลงไป ตาดำเหมือนแตกๆ เป็นลักษณะที่พอบรรยายได้
ตลอดช่วงที่สื่อสารกับแม่บ้านโทรศัพท์
คิดว่า.. เอานา เดี๋ยวมันก็หาย
พอไปเจอะด้วยตา คำพูดที่หลอกตัวเองคงใช้ไม่ได้อีกแล้ว
ตาหนูไม่บอดหรอก ที่ใช้หลอกทั้งหมา ทั้งตัวเอง คงใช้ไม่ได้แล้ว

เดินๆ อยู่ จู่ๆ ก็เซ กะตำแหน่งการก้าวไม่ถูก เดินชนโน่นนี่
อาการที่แสดงออกพวกนี้ คงจะสื่ออะไรๆ ได้แล้ว
เฮ้อ... หัวอกคนเป็นแม่... ใจแทบขาด